کز سنگ ناله خیزد روز ورود مهمان !

در روز اوّل عید ، با جمله خاندانش ...

آبجی منوّر آمد ، از خطّه ی خراسان

یک روز قورمه سبزی ، تزئین سفره مان شد

فردا به سفره زینت ، بخشید مرغ بریان

بعدش پسر عمویم ، آمد ز بندر عبّاس

با همسر و سه بچّه ! : مهسا .. زری .. سلیمان !

گاهی خوراک ماهی ، دورش هویج و کاهو

گاهی عدس پلو ، با ، ماهیچه ی فراوان

همسایه ی عزیزم ، آمد به دستبوسی

گفتم که : شام هستید ؟ فرمود : بعععععله قربان !

هر روز چشم بنده ، شد روشن از جمالی

یک لشگر از ملایر ، یک هنگ از سپاهان !

اینک چه مانده بر جا ؟ جسمی نزار و خسته

اوضاع جیب من نیز ، پائیز در بهاران !

آوای (!) زنگ در بود ، گویا رسید بر گوش

این بار از سر من ، یارب ، بلا بگردان !!

........

میدونم خیلی نامرتب نوشتم .. بخدا خیلی عجله دارم ...

اوضاع خونه ی ما ، این روزا ، عین شعر بالائیه !! 

فقط خواستم اگه احیاناً فرصت سر زدن به این کلبه کوچیک  رو دارید در این ایّام ، دست خالی بیرون نرید از اینجا ...

برگ سبزی ست ...